#041 Ik word gedragen, waar ik ook ga

Eenzaamheid en verlatenheid ontstaan vaak wanneer je jezelf van binnen los voelt van het leven. Het gevoel dat jij het zelf moet doen, moet redden, dat rust of liefde iets zijn wat je moet verdienen. Vanuit dat gevoel ga je zoeken: harder werken, erkenning halen, jezelf verbeteren. Begrijpelijk en menselijk.

Maar ze gaan voorbij aan een wezenlijke vraag: is er werkelijk iets mis, of kijk ik vanuit een vertroebeld beeld? Diep in jou is alles aanwezig wat stil en heel is. Je kunt dat niet kwijtraken. Je wordt gedragen, waar je ook gaat.

Full text

Les 41: Ik word gedragen, waar ik ook ga.

Het idee van vandaag raakt aan iets heel fundamenteels. Het doorbreekt uiteindelijk het gevoel van eenzaamheid en verlatenheid dat ontstaat wanneer je jezelf als afgescheiden ervaart.

Met afgescheiden zijn wordt niet bedoeld dat je letterlijk alleen bent, maar dat je je van binnen los voelt van het leven. Het is het gevoel dat jij het zelf moet doen, dat je het moet redden, dat veiligheid, rust of liefde iets zijn wat je moet verdienen, vasthouden of zoeken.

Vanuit dat gevoel ontstaan eenzaamheid, somberheid en angst. Niet omdat het leven je in de steek laat, maar omdat je jezelf niet meer als gedragen ervaart. Wanneer je denkt dat er iets fundamenteel ontbreekt, ga je proberen dat te herstellen, dan ontstaan talloze oplossingen, zoals: harder werken om controle te houden, succes of erkenning zoeken om je veilig te voelen, relaties gebruiken om leegte op te vullen, jezelf verbeteren of repareren of jezelf afleiden om het ongemak niet te hoeven voelen.

Deze pogingen zijn begrijpelijk en menselijk, maar ze gaan voorbij aan een wezenlijke vraag: Is er werkelijk iets mis, of kijk ik vanuit een vertroebeld beeld? Zolang dat niet wordt onderzocht, blijft het zoeken doorgaan. Diep in jou is alles aanwezig wat heel is, stil en volledig. Dat wil niet zeggen dat je dit altijd zo voelt, maar dat het er is, ook wanneer het niet zo lijkt.

Zoals licht aanwezig blijft achter bewolking,
zo blijft deze heelheid aanwezig,
ongeacht je stemming of gedachten.

Wanneer hier voorzichtig ruimte voor komt, verzacht verdriet, angst en pijn. Niet doordat ze verdwijnen, maar doordat ze niet langer alles bepalen wat je ziet. Je kunt je deze heelheid niet kwijtraken, want de bron ervan verlaat je niet. Zo is wat vreugde mogelijk maakt, altijd met je. Je kunt niet echt alleen zijn, want het leven zelf gaat met je mee. Niets kan je innerlijke vrede vernietigen, ook al wordt ze soms tijdelijk vertroebeld.

Het is heel begrijpelijk als dit niet meteen geloofwaardig voelt. Dat is ook lastig, zolang je aandacht grotendeels wordt gevuld door een voortdurende stroom van gedachten, oordelen en zorgen. Vandaag oefenen we niet om deze gedachten weg te nemen, maar om ze te laten zijn zonder ze te verwarren met de werkelijkheid. Zoals wolken niet bepalen of de zon er is, zo bepalen gedachten niet wat jij in wezen bent.

Er is vandaag één langere oefening. Doe deze bij voorkeur ’s ochtends, zodra je opstaat. Ga drie tot vijf minuten rustig zitten, met je ogen gesloten. Herhaal langzaam het idee van vandaag: Ik word gedragen, waar ik ook ga. Probeer daarna niets te bedenken of op te lossen. Laat gedachten komen en gaan, zoals wolken die voorbijdrijven zonder dat je ze hoeft te volgen. Richt je aandacht zachtjes naar binnen, naar wat stil aanwezig blijft.

Je mag het idee tussendoor herhalen als dat helpend is. Maar het belangrijkste is niet de woorden, het is het niet-meegaan. Niet meegaan in elke gedachte, niet meegaan in het idee dat alles eerst helder moet zijn. Je oefent om onder de beweging te blijven, bij wat niet komt en gaat.

Contact maken met dit diepere niveau is niet ingewikkeld, het is juist het meest natuurlijke wat er is. De weg opent zich niet doordat de wolken verdwijnen, maar doordat je ophoudt te denken dat ze het licht maken of breken. Deze oefening kan soms onverwacht diep raken, zelfs meteen. En ook als dat niet gebeurt: ze werkt, ook wanneer dat nauwelijks merkbaar is.

Gebruik het idee vandaag regelmatig. Herhaal het langzaam, liefst met gesloten ogen. En wanneer angstige gedachten opkomen, hoef je ze niet serieus te bevechten. Je kunt ze laten passeren, in het besef: Ik word gedragen, waar ik ook ga.

Les 41: Ik word gedragen, waar ik ook ga.

These lessons have been translated and interpreted by me, Patricia Mandic. I am a psychologist and founder of Trails Agency. I guide leaders, teams and couples by creating space to look again, so that what is truly alive becomes clear and you can choose from there how you want to proceed. Would you like to know more? I'ld love to meet you.

Would you like to know more? Please get in touch.


Trails Agency


Location: Amsterdam
patricia@trailsagency.com
Trails logo