Je ziet de wereld niet alleen met je ogen, maar vooral met de betekenis die je eraan geeft. Wanneer je bang bent of vastzit in oordeel, kijk je door een bril van oude gedachten en overtuigingen. Dan zie je vooral wat je vreest of al eerder hebt geloofd.

Wonderen verdwijnen niet wanneer jij ze niet ziet. Ze zijn er nog steeds. Alleen jouw bewustzijn ervan raakt tijdelijk bedekt, zoals iemand in een donkere kamer die vergeet dat de gordijnen open kunnen.

Volledige tekst

Les 91 — Wonderen worden gezien in het licht.

Deze les bouwt verder op iets wat steeds opnieuw terugkomt: je ziet de wereld niet alleen met je ogen, maar vooral met de betekenis die je eraan geeft. Wanneer je bang bent, gespannen bent, jezelf klein voelt of vastzit in oordeel, lijkt het alsof je
helder kijkt. Maar vaak kijk je dan door een donkere bril van oude gedachten, conclusies en overtuigingen. Dan zie je vooral wat je vreest, verwacht of al eerder hebt geloofd.

Deze les zegt: wonderen verdwijnen niet wanneer jij ze niet ziet. Ze zijn er nog steeds. Alleen jouw bewustzijn ervan raakt tijdelijk bedekt. Een wonder is het is een moment waarop je anders leert kijken. Waarop je ineens ziet dat er méér rust, liefde, helderheid of mogelijkheid aanwezig is dan je eerst dacht. Dat gebeurt in het licht.

En met licht wordt bedoeld, die heldere, rustige plek in ons die onder onze gedachten ligt, het deel dat kan waarnemen zonder direct te oordelen of te verdedigen. Wanneer je volledig opgaat in angst, verwijt of zelftwijfel, raak je het contact met dat licht kwijt, omdat je aandacht volledig naar de spanning of het verhaal gaat.

Zoals iemand die in een donkere kamer staat en vergeet dat de gordijnen open kunnen.

Daarom draait de oefening van vandaag om iets belangrijks: het voorzichtig loslaten van het idee dat jij volledig samenvalt met je angst, je gedachten of je persoonlijke verhaal. Want hoe echt die gevoelens ook kunnen zijn, er is in jou ook een stillere plek aanwezig. Een deel dat kan waarnemen, voelen en kijken zonder er helemaal in vast te raken.

De oefening nodigt je uit om weer contact te maken met die plek, want veel van onze angst ontstaat vanuit het geloof:

ik ben kwetsbaar,
ik ben beperkt,
ik ben afhankelijk van wat anderen doen,
ik ben niet sterk genoeg.

En zolang we dat volledig geloven, voelen we ons vaak klein, alleen of machteloos.De oefening probeert je niet te overtuigen van iets nieuws. Ze nodigt je alleen uit om even ruimte te maken voor een andere ervaring van jezelf.Een ervaring waarin je misschien merkt dat er óók iets stabiels, krachtigs en rustigs in jou aanwezig is. Iets dat niet meteen verdwijnt wanneer iemand kritiek heeft, wanneer je bang bent of
wanneer het leven onzeker voelt.

Oefening. Neem vandaag drie keer ongeveer tien minuten stilte.

Begin met deze zinnen:

Wonderen worden gezien in het licht.
De ogen van het lichaam zien dat licht niet altijd.
Wat ben ik, als ik niet alleen mijn angst, mijn rol of mijn verhaal ben?

Blijf daarna een paar minuten rustig zitten. Laat vervolgens oude overtuigingen over jezelf voorzichtig verschuiven door steeds beide kanten te benoemen:

Ik ben niet zwak, maar sterk.
Ik ben niet machteloos, maar krachtig.
Ik ben niet beperkt, maar ruim en vrij.
Ik ben niet onzeker, maar gedragen.
Ik ben geen illusie, maar werkelijk aanwezig.
Ik kijk niet vanuit duisternis, maar vanuit licht.

Probeer deze woorden niet alleen te begrijpen, maar even te voelen. Al is het maar een klein moment van zachtheid, ruimte of rust. Dat is genoeg. Door de dag heen herinner jezelf regelmatig aan: Wonderen worden gezien in het licht.

Les 91: Wonderen worden gezien in het licht