Er is in jou een plek die weet. Rustig, helder, zonder strijd. Maar vaak voelt het niet zo, het kan voelen alsof je verschillende kanten op getrokken wordt, alsof er meerdere stemmen zijn die iets anders willen. Wat deze les zegt: die innerlijke strijd is niet wie jij bent, maar iets wat je bent gaan geloven.

Gedachten en interpretaties die je meeneemt alsof het de werkelijkheid zelf zijn. Onder al die beweging ligt één rustige richting: de wil van het leven. En jouw diepste wil staat daar niet los van. Wanneer je dat even ervaart, valt de spanning weg. Niet omdat alles opgelost is, maar omdat je stopt met tegenin gaan.

Full text

Les 74: Mijn wil en de wil van het leven zijn één.

De wil van het leven is de natuurlijke beweging in ons richting rust, helderheid en verbinding. Het is niet iets wat je moet bedenken of afdwingen, maar iets wat zichtbaar wordt wanneer je stopt met duwen en corrigeren.

Je herkent het eraan dat er minder strijd is, meer ruimte, en een gevoel dat het klopt zonder dat je het hoeft te begrijpen. Die beweging is er al in jou, er is in jou een plek die weet. Rustig. Helder. Zonder strijd. Maar vaak voelt dat niet zo, het kan voelen alsof er meerdere stemmen in je zijn. Alsof je verschillende kanten op getrokken wordt. Dat innerlijke conflict voelt echt en het kan pijn doen.

Wat deze les zegt, is dat die strijd niet is wie jij bent, maar iets wat je bent gaan geloven. Wat je gelooft, kan heel echt voelen. Maar dat betekent niet dat het waar is.

Veel van onze onrust ontstaat, doordat je je gedachten gelooft. De betekenis die je geeft, aan wat er gebeurt. En voor je het weet nemen ze je mee. Ze kleuren wat je voelt, hoe je reageert, wat je doet of juist niet doet.

Maar het zijn gedachten.
Interpretaties.
Niet de werkelijkheid zelf.
En daar ontstaat ruimte.

Omdat je niet alles meer voor waar hoeft aan te nemen. Onder al die beweging in jou ligt één rustige richting: de wil van het leven. En jouw diepste wil staat daar niet los van. Die valt ermee samen, is er één mee. Wanneer je dat even ervaart, valt de spanning van moeten kiezen weg. Er komt rust, niet omdat alles opgelost is, maar omdat je stopt met tegenin gaan.

Dat tegenin gaan noemen we verzet.
Verzet is innerlijk duwen tegen wat er is.
Dit mag er niet zijn.
Dit moet anders.
Dit had anders moeten zijn.

Soms is het heel subtiel. Een zucht, een oordeel, een spanning, blijven nadenken. Maar dat houdt de onrust juist in stand, alsof je tegen de stroom in zwemt. Wat deze les uitnodigt, is om daarmee te stoppen. Om je iets meer toe te staan mee te bewegen met de stroom van het leven, door te ontspannen in wat er al is.

Dat kan eerst vreemd voelen. Onwennig. Misschien leeg. Alsof je iets loslaat of minder betrokken bent. Maar je haakt niet af. Je wordt juist aanweziger, en dan ontstaat er ruimte. Gevoelens blijven, Zoals boosheid of verdriet maar bewegen vrijer. Er ontstaat meer zachtheid, meer adem.

De oefening: herhaal een paar keer rustig: Mijn wil en de wil van het leven zijn één. Ik hoef me niet te verzetten. Voel wat dit met je doet. Als er weerstand of twijfel opkomt, zeg: deze gedachten betekenen niets.

Kies daarna één situatie waarin je spanning ervaart. Breng die kort en concreet voor je, noem de naam van de persoon of situatie. En zeg: Mijn wil en de wil van het leven zijn één. Ik deel die wil. Mijn conflict over ________ is niet waar. Laat het daarna los.

Sluit je ogen en richt je aandacht naar binnen. Kijk of je een plek van rust kunt opmerken. Blijf daar een paar minuten bij. Als je afdwaalt, herhaal de zin en begin opnieuw.

Door de dag heen, liefst ieder uur, neem één of twee minuten. Sluit je ogen als dat kan. En zeg: Mijn wil en de wil van het leven zijn één. Vandaag volg ik die wil. Probeer dan te vinden wat je zoekt en kijk of je je daaraan kunt toevertrouwen.

Les 74: Mijn wil en de wil van het leven zijn één.