Wanneer je vastzit in irritatie, verwijt of gelijk willen krijgen, kijk je niet meer echt naar de situatie. Je kijkt naar je eigen interpretatie ervan. Wrok voelt alsof het je beschermt, maar ondertussen kost het enorm veel energie en verlies je contact met de helderheid die onder die gedachtenlaag ligt.
Rust ontstaat niet pas wanneer de buitenwereld doet wat jij wilt. Ze is al in jou aanwezig, onder alle gedachten en verhalen over hoe het zou moeten zijn.
Volledige tekst
Les 85: Herhaling van de lessen 69 & 70.
Vandaag herhalen we twee ideeën die nauw met elkaar verbonden zijn. De eerste gaat over wat ons zicht vertroebelt, de tweede over waar helderheid weer gevonden wordt.
Les 69: Mijn wrok bedekt het licht in mij. Wanneer je boos, gekwetst of vol oordeel bent, lijkt het alsof je heel helder ziet wat de ander verkeerd doet. Maar deze les zegt: wrok laat je juist níet helder zien. Op het moment dat je vastzit in irritatie, verwijt of gelijk willen krijgen, kijk je niet meer echt naar de situatie.
Je kijkt naar je eigen interpretatie ervan en die interpretatie kleurt alles. Je ziet dan vooral wat je bevestigt in je pijn, angst of teleurstelling. Het vernauwt je blik. Dat betekent niet dat gevoelens er niet mogen zijn. Boosheid, verdriet of teleurstelling kunnen heel echt voelen.
Maar zodra je er een verhaal van maakt over wie de ander is, of wat dit betekent over jou, raak je verder verwijderd van helderheid. Wrok voelt vaak alsof het je beschermt. Alsof vasthouden aan oordeel voorkomt dat je opnieuw gekwetst wordt. Maar ondertussen kost het enorm veel energie.
Je blijft in gedachten bezig.
Je voert gesprekken in je hoofd.
Je wacht tot iemand verandert, begrijpt of toegeeft.
En precies daardoor verlies je contact met iets veel rustigers onder die gedachtenlaag.
Met helderheid, met het deel in jou dat kan waarnemen zonder direct te oordelen of te verdedigen. Deze les zegt eigenlijk: zolang ik vasthoud aan mijn oordeel, kan ik het licht niet goed zien. Niet in de ander, maar ook niet in mezelf.
Les 70: Mijn bevrijding komt van mij. Deze les sluit daar direct op aan. Want als jouw lijden niet alleen ontstaat door wat er gebeurt, maar vooral door wat je geest ermee doet, dan ligt de oplossing ook niet buiten jou. Dat betekent niet dat je alles maar moet accepteren of geen grenzen hoeft te stellen.
Soms moet je juist een gesprek voeren, afstand nemen of iets veranderen. Maar innerlijke rust ontstaat niet pas wanneer de buitenwereld eindelijk doet wat jij wilt.
Veel van ons leven alsof vrede of rust ergens buiten ons ligt: in erkenning, excuses, succes, bevestiging, liefde van een ander, controle of zekerheid. Alsof iemand anders ons weer oké moet maken.
Maar deze les nodigt je uit om te ontdekken dat rust al in jou aanwezig is. Onder alle gedachten. Onder alle verhalen over hoe het zou moeten zijn. Dat is een radicale verschuiving.
Je hoeft niet eerst te wachten tot alles opgelost is om weer ademruimte te voelen. Je kunt leren herkennen dat jouw gedachten je soms verwijderen van de rust die er al is. En vanuit die plek kijk je vaak vanzelf helderder.
Zonder paniek.
Zonder voortdurende verdediging.
Met meer ruimte om werkelijk te zien wat nodig is.
Oefening. Wanneer je vandaag irritatie, spanning of verwijt voelt, sta dan even stil en zeg rustig tegen jezelf:
Mijn oordeel bedekt nu mijn zicht.
Ik hoef dit niet vast te houden om veilig te zijn.
De rust die ik zoek ligt niet buiten mij.
Ik wil weer helder zien.
Kijk daarna eens wat er gebeurt wanneer je een moment niets hoeft op te lossen.
Les 85: Mijn wrok bedekt het licht in mij & mijn bevrijding komt van mij.