Als je om je heen kijkt, lijkt het alsof dingen vanzelf betekenis hebben. Maar dat is niet zo, wij plakken zelf betekenis op wat we zien, meestal zonder dat we het doorhebben. En dat doen we de hele dag door. Niet alleen bij dingen, maar ook bij mensen, situaties en onszelf.

Ieder oordeel, iedere reactie begint met een gedachte die we als logisch aannemen. In deze les oefen je met het inzicht dat dingen uit zichzelf geen betekenis hebben. Jij geeft ze die betekenis. Dat is het begin van een vrijere manier van denken.

Volledige tekst

Les 1: Niets wat ik zie, betekent iets uit zichzelf.

Als je om je heen kijkt, lijkt het alsof de dingen vanzelf betekenis hebben. Een stoel. Een tas. Een gezichtsuitdrukking. Een opmerking. Het lijkt alsof ze uit zichzelf prettig, vervelend, mooi of irritant zijn. Maar dat is niet wat er gebeurt.

Jij geeft de dingen die je ziet betekenis.
Heel snel, vaak zonder dat je het doorhebt.
En vanaf dat moment reageer je niet meer op wat er is.
Je reageert op de betekenis die je eraan gaf.

Vandaag oefen je om dat te zien. Heel kort en heel rustig. Twee keer vandaag, ongeveer een minuut per keer. De oefening: Kijk rustig om je heen en pas het idee toe op wat je ziet, doe dat willekeurig:

Deze stoel betekent uit zichzelf niets.
Deze deur betekent uit zichzelf niets.
Deze persoon betekent uit zichzelf niets.
Deze jas betekent uit zichzelf niets.

Je hoeft niet alles te benoemen wat je ziet, je laat ook niets bewust weg. Niets in deze oefening is belangrijker dan iets anders.

Het lijkt iets kleins om dit zo te doen, maar het is het begin van iets groters. Want zolang je gelooft dat de dingen om je heen vanzelf betekenis hebben, ben je afhankelijk van wat ze zijn om je goed te voelen. Als je merkt dat jij die betekenis geeft, komt er ruimte.

Les 1: Niets wat ik zie, betekent iets uit zichzelf.