Een wonder is een verschuiving in hoe je kijkt. Niet iets wat je moet verdienen of afdwingen, maar iets wat al beschikbaar is, omdat het voortkomt uit wat je in essentie bent. Helder kijken is de weg ernaar toe.

Helder kijken kan soms spannend zijn. Het betekent dat je ziet wat er in je leeft, gedachten, gevoelens, reacties die je misschien liever niet toelaat. Maar het vraagt niet om meteen conclusies te trekken, alleen om aanwezig te zijn bij wat er is. Wanneer je irritatie of oordeel vasthoudt, vernauwt je blik zonder dat je het doorhebt. Je ruilt helderheid in voor wrok. Een wonder begint op het moment dat je dat herkent, en kiest voor ruimte.

Volledige tekst

Les 77: Ik heb recht op wonderen.

Een wonder is een verschuiving in hoe je kijkt. Waardoor je anders denkt, anders voelt, en de situatie ook anders ervaart. Het brengt ruimte in je denken op plekken waar je eerder vastzat.

Je hebt recht op die verschuiving, niet omdat je iets bijzonders hebt gedaan, maar door wat je in essentie bent. Je zult wonderen ontvangen door wat het leven is en je zult ze ook geven, omdat jij daar niet los van staat. Zo eenvoudig is het eigenlijk. Het gaat alleen over het herkennen van wie je werkelijk bent en daar staan we vandaag bij stil.

Je recht op wonderen komt niet voort uit ideeën die je over jezelf hebt gemaakt. Het heeft niets te maken met hoe goed je het doet, hoeveel controle je hebt, of wat je denkt te moeten beheersen. Het ligt al besloten in wat je bent en in waar je uit voortkomt. Je hoeft er niets voor te worden. Het is al aanwezig.

Vandaag nodig je jezelf uit om dat recht ook echt te nemen. Niet voorzichtig, niet een beetje maar vol. Je hebt jezelf een wereld gemaakt waarin je soms vastloopt, waarin dingen zwaar voelen, verwarrend of pijnlijk. En tegelijk is er iets in jou dat daar niet in vastzit. Dat helder kan kijken, dat ruimte kan maken. Dat is waar het wonder vandaan komt, het is er al, je hoeft het alleen toe te laten.

Soms klinkt dit eenvoudig, alsof je alleen maar anders hoeft te kijken en het vanzelf lichter wordt. En tegelijk kan dat ook spannend zijn. Want helder kijken betekent dat je niets meer hoeft te verdraaien of te vermijden, dat je ziet wat er in je leeft. Gedachten, gevoelens, reacties. En soms is dat precies wat je liever niet wilt voelen of erkennen.

Misschien ben je bang dat als je echt helder kijkt, je dingen zult zien die je niet wilt zien. Over jezelf, over een ander, over je leven. Bijvoorbeeld dat een relatie niet meer klopt, of dat een vriendschap je niet meer voedt. Toch gaat helder kijken daar niet direct over. Het gaat niet over meteen conclusies trekken of beslissingen nemen. Het gaat over aanwezig zijn bij wat er is, zonder het direct te vertalen naar wat het betekent.

Juist daarin ontstaat ruimte. En in die ruimte kan iets verschuiven, zonder dat je het hoeft te forceren. Een wonder laat zien dat je ervaring niet vastzit aan wat er gebeurt, maar aan hoe je ernaar kijkt. En er is nog iets belangrijks om te herkennen. Op het moment dat je irritatie, oordeel of gekwetstheid vasthoudt, lijkt het vaak alsof dat klopt. Alsof je ergens voor staat. Alsof je gelijk hebt, of jezelf beschermt. Maar tegelijkertijd vernauwt het je blik en raak je de rust en helderheid in jezelf kwijt.

Zonder dat je het doorhebt,
maak je dan een ruil.
Je houdt vast aan wrok,
en levert daar helderheid voor in.

Helderheid betekent dat je weer kunt zien wat er is, zonder dat alles meteen gekleurd wordt door je reactie. Dat er ruimte komt. Dat je niet helemaal samenvalt met wat je denkt of voelt. Op het moment dat je dat begint te zien, ontstaat er een keuze. Niet om jezelf te dwingen iets los te laten, maar om eerlijk te merken: wil ik dit vasthouden,
of wil ik weer ruimte ervaren?

Oefening van vandaag. Neem een rustig moment voor jezelf, sluit je ogen en zeg met vertrouwen: Ik heb recht op wonderen. Herinner jezelf dat je hiermee alleen vraagt om wat al van jou is. Herinner jezelf ook:

een wonder wordt nooit van de één afgenomen
om het aan de ander te geven.
Wanneer jij anders leert kijken,
gaat dat niet ten koste van iemand anders.
Het opent juist iets, voor iedereen.

Sta ook even stil bij dit besef: een wonder bevrijdt je denken. Het opent iets in jou waardoor je anders kunt kijken. Alsof je wacht tot iets in jou bevestigt: ja, dit klopt. Je vraagt om een andere manier van kijken. En dat antwoord kan niet uitblijven, omdat je aansluit bij hoe het leven beweegt.

Door de dag heen herinner jezelf regelmatig: Ik heb recht op wonderen. Gebruik deze zin juist op momenten waarop je vastloopt, wanneer iets je raakt, wanneer je merkt dat je in een oude reactie schiet. Dat zijn de momenten waarop een wonder mogelijk is.

Je hoeft het niet zelf te bedenken. Je hoeft alleen bereid te zijn om anders te kijken. En als je merkt dat je blijft hangen in irritatie of oordeel, herinner jezelf dan rustig: Ik kies ervoor om wrok niet vast te houden, zodat er weer helderheid kan komen. Ik wil zien wat werkelijk van mij is. Wonderen horen bij mij.

Les 77: Ik heb recht op wonderen.